JOSEBA ZULAIKA (1952)
—Adanen poema amaigabea (1975).
Zulaikaren poesiak, aurreko poesia sozialaren, existeantzialaren, intimistaren kontrako erreakzioa dela dirudi. Adanen irudia agertzeko, irudipen, ideologia eta sentimenduak baino areago, lehen gizonaren sentipen elementalak ematen ditu. Hizkuntza sinplean, lehen gizon soila, oinarrizko soiltasunez aurkezten du.