asteartea, abuztuak 11

EMAILUA

Gabriel Aresti Nire aitaren etxea bere ahotsez
1975. urteko ekainaren 5ean hil zen Gabriel Aresti idazlea. Hainbat lan eta liburu argitaratua, gazte hil zen, eta berak idatzitakoak, eta bere hitzaldi zenbait eta poema ere betirako gorde dira grabazio batzuetan. Nire aitaren etxea (Gabriel Aresti). [video width="1920" height="1080" mp4="https://armiarma.eus/emailuok/wp-content/uploads/2026/06/aitaren-etxea.mp4"][/video]

SOLASEAN

Juan Garzia: «Literatura arte berbal bat da; hori ahaztu egiten da batzuetan»
Berria, 2026-08-01

Gorka Bereziartua: «Estetikarena eta politikarena bi mundu bereizi bezala ulertu ditugu, salbu eta mirakuluzko une batzuetan»
Berria, 2026-07-26

Yurre Ugarte: «Transformazioa interesatzen zait, ez perfekzioa»
Berria, 2026-07-14

IDAZLEEZ ARI

Jon Mirande

Gaizkiaren poetika bat garatu zuen Mirandek, eta kurtsileria moralaren aurka balio artistikoa ematen saiatu zen garaiko zenbait euskal ez-baliori, hala nola putak edo sorginak, hitzaren jazar-ahalmena berreskuratuz. Gaizkia goratzeko ukazioa erabili zuen, berdin demokraziari edo ohiko sexuari, eta beste euskaltasun bat bilatu zuen mitologia propioa eraikiz, kritikatzen zuen euskaldun hipokritena bezain historia konbentzionala sortuz.

Bernardo Atxaga

Etiopiak abanguardia ekarri zuen, transgresioa, irudiaren nagusia, marginalitatearen edertasuna. Poeta gazteagoen aldarri eta eredu izan zen aldi berean, belaunaldi berriek behar zuten modernotasun literarioa.

Mikel Arregi

Samur, ezti, baina ez inola ere malenkonia artifizialetan egina, Arregiren poesiak beste sentsibilitate bat zekarren: nerabe-gaztaroko ametsak eta irrikak, hauek maiz ekarri ohi dituzten frustrazioekin batera. Arestiren garaiko nitasun kolektiboak nitasun pertsonalari egin zion leku.