osteguna, urriak 22

HITZORDUAK

Urriak 27: Maddi Ane Txoperenarekin Zaldi bat nobela solasgai izango dute urriaren 27an (ostegguna) 19:30ean Gasteizko irakurle klubean.

EMAILUA

Maialen Berasategi Catalánen Erreplika
Zer den bizitza eta zer kontakizuna, bien arteko traizioa bistaratuz aurkeztu du Maialen Berasategi Catalánek bere lehen nobela: Erreplika (Susa, 2026). Idazlegai baten eta idazle adindun baten arteko enkontrua itsasertzeko etxe batean. Sos gutxi eta grina handia duen ikasle gaztea da Mara Meleiro; hark sakon miresten duen idazle eskarmentatua, berriz, Maria M. Muller. Iraganeko amorrua eta musak galduta, etxe apartatu batean bizi da orain, maitale ohiak gogoan, zakurra paseatzen, lorategiari erne. Bakardadearen Jainkosa da, Meleiroren begietara. Ikasle-egoitza batean bizi da bera, edertasun zakarraren bila. Gezurrak egia asko salbatzen dituen egunez beteriko eleberria hizkuntz eta estilo erakustaldi bikain batekin ondu du idazleak, literaturaz betetako lan gozagarrian. Erreplika

SOLASEAN

Oihana Arana: «Horretarako gorputzaldia baldin badut, edonon topa dezaket poesia»
Berria, 2026-10-07

Joxean Agirre: «Ia maitasun istorio guztiak dira erdi zapuztuak»
Gara, 2026-10-05

Gorka Bereziartua: «Beti ari gara iragana berrasmatzen koherentea izan dadin»
Argia, 2026-09-20

IDAZLEEZ ARI

Mikel Lasa

Zein dira Mikel Lasaren poesiaren bereizgarriak? Hitzen aukeraketa sotil, zehatza; nostalgiaz zipriztindutako jarrera malenkoniatsua; sentsualtasun fin bat, moraltasunaren zama astunaz gabetua; errealitate hurbil eta konkretua, gauzak berak hartzea gaitzat; kulturalismoa, Europako joera eta jarrera berriak txertatzea gure literaturan.

Jon Mirande

Gaizkiaren poetika bat garatu zuen Mirandek, eta kurtsileria moralaren aurka balio artistikoa ematen saiatu zen garaiko zenbait euskal ez-baliori, hala nola putak edo sorginak, hitzaren jazar-ahalmena berreskuratuz. Gaizkia goratzeko ukazioa erabili zuen, berdin demokraziari edo ohiko sexuari, eta beste euskaltasun bat bilatu zuen mitologia propioa eraikiz, kritikatzen zuen euskaldun hipokritena bezain historia konbentzionala sortuz.

Pablo Sastre

Sastreren literaturak aspaldidanik du egina hautu etikoa galtzailearen, apalaren, bazterrekoaren alde (nahiz ez haren alabantza merkearen alde), eta horren zerbitzuko garatu du estetika eta ahots erabat berezkoa, tonu apaletan, behartu gabe, txikitasunetik mintzo dena.